Gezginci arıcılık: akımın peşinde, adım adım

Bazı arıcılar arılarını tüm yıl tek bir yerde tutarken, diğerleri akımı izlemek için onları taşır — ovalardaki akasyaya, ardından bir dağ çayırına ya da düzlüklerdeki ayçiçeğine. Gezginci arıcılık verimi büyük ölçüde artırabilir çünkü çiçeklenmeyi takip edersin, ama ekipman, planlama ve dikkat gerektirir, çünkü bir taşıma koloni için streslidir ve risklidir. İşte bunun nasıl yapıldığı, adım adım.

Arılar neden taşınır

Nedeni basittir: akımın olduğu yere gitmek. Doğru anda akasyaya, ıhlamura, ayçiçeğine ya da zengin bir çayıra taşınarak, tek bir yerden elde edeceğinden daha güçlü akımlar ve daha büyük bir verim elde edersin. Gezginci arıcılar genellikle bir mevsimde birkaç akımı arka arkaya bağlar ve bazen meyve bahçelerini ve mahsulleri tozlaştırmak için koloni kiralar.

Bir taşıma için neye ihtiyacın var

Bir taşıma doğaçlama yapılacak bir şey değildir. Önceden hazırlan:

• Nakliye — kovan sayısına bağlı olarak bir römork, minibüs ya da kamyon
• Sabitleme araçları — kutuların ve çerçevelerin yolda kaymaması için kayışlar ve klipsler
• İyi havalandırmalı tel kafesler ya da uçuş deliği kapatıcıları
• Üstten sağlanan havalandırma — aşırı ısınma, taşıma sırasındaki en büyük katildir
• Önceden anlaşılmış bir yer ve gerektiği yerde izinler ile evraklar

Yola çıkmadan önce koloniyi hazırlamak

Kovanlar, tüm arılar içerideyken kapatılır — akşam geç saatlerde ya da şafaktan önce. Bundan önce kutuları ve çerçeveleri hareket edemeyecek şekilde sabitle, çünkü yolda kayan bir kutu arıları ve ana arıyı ezebilir. Üst havalandırmayı aç ve koloninin sıcakta uzun süre kapalı kalmamasına dikkat et. Hava ne kadar sıcak ve koloni ne kadar güçlüyse, ona o kadar çok hava gerekir.

Taşımanın kendisi

Dikkatli sür ve mümkün olduğunca geceleyin ya da günün daha serin saatlerinde sür. Bir kovana kapatılmış arılar çok fazla ısı üretir ve hava akışı yoksa kolayca boğulur — bu yüzden havalandırma her şeyden önemlidir. Güneşte uzun molalardan kaçın ve kovanların kapalı kaldığı süreyi mümkün olan en aza indir.

Yeni yere varışta

Kovanları yeni yerde şafaktan önce ya da sabahın erken saatlerinde yerleştir, onları sağlam biçimde kur ve ancak ondan sonra uçuş deliklerini aç. Arıların yön bulmasına izin ver — yeni bir yerdeki ilk uçuşlar yön bulma uçuşlarıdır. Yakına su sağla ve onları kontrol etmeden önce yerleşmeleri için kolonileri en az bir gün rahat bırak.

Riskler ve bunlardan nasıl kaçınılır

Bir taşıma, farkında olman gereken gerçek riskler taşır:

• Aşırı ısınma ve boğulma — kayıpların başlıca nedeni; iyi havalandırma ve serinde sürerek çözülür
• Kutuların kayması ya da devrilmesi — iyi kayışlar ve sabitleme ile önlenir
• Kalabalık ve sarsıntı içinde stres ve ana arının kaybı
• Varışta yağma ve huzursuzluk, özellikle nektar kıtlığında
• Kovan hırsızlığı ve uzak bir yerde yakıt ile zaman maliyeti

Kurallar ve düzenlemeler

Taşımadan önce formaliteleri hallet: arazi sahibiyle bir anlaşma, diğer arılıklara makul bir mesafe ve gerektiği yerde arıların taşınması için kayıt ile veteriner evrakı. Kurallar yerden yere değişir ve zamanla değişir, bu yüzden ülkendeki ilgili makam ya da dernekle güncel düzenlemeleri kontrol et; bu hukuki bir tavsiye değildir.

Taşımalarını planla ve nektar kaynağını takip et

Gezginci arıcılıkta genel görünümü kaybetmek kolaydır — her koloninin nerede olduğu, ne zaman taşıdığın ve hangi akıma. bee-keeper uygulamasında bir Paša (nektar taşıması) seçeneği vardır: bir arılık ya da tek bir kovan için taşımayı ve konumu kaydedersin, böylece her an arılarının nerede olduğunu ve her akımın nasıl geçtiğini bilirsin. Böylece gelecek yıl kendi verilerine dayanarak daha akıllıca taşıma yaparsın.