bee-keeperในขณะที่ผู้เลี้ยงผึ้งบางคนเลี้ยงผึ้งไว้ที่เดียวตลอดทั้งปี บางคนกลับย้ายรังเพื่อตามน้ำหวาน — ไปหาดอกกระถินณรงค์ในพื้นที่ลุ่ม แล้วต่อไปยังทุ่งหญ้าบนภูเขาหรือทุ่งทานตะวันในที่ราบ การเลี้ยงผึ้งแบบย้ายรังสามารถเพิ่มผลผลิตได้อย่างมากเพราะคุณตามการผลิดอก แต่ก็ต้องอาศัยอุปกรณ์ การวางแผน และความเอาใจใส่ เพราะการย้ายรังนั้นสร้างความเครียดและมีความเสี่ยงต่อรังผึ้ง นี่คือวิธีทำ ทีละขั้นตอน
ทำไมต้องย้ายผึ้ง
เหตุผลนั้นง่ายมาก: ไปยังที่ที่มีน้ำหวาน การย้ายไปหาดอกกระถินณรงค์ ดอกทองหลาง ดอกทานตะวัน หรือทุ่งหญ้าที่อุดมสมบูรณ์ในจังหวะที่เหมาะสม จะทำให้คุณได้น้ำหวานมากขึ้นและผลผลิตสูงกว่าการอยู่ที่เดียว ผู้เลี้ยงผึ้งแบบย้ายรังมักจะไล่ตามน้ำหวานหลายช่วงในหนึ่งฤดูกาล และบางครั้งก็ให้เช่ารังผึ้งเพื่อผสมเกสรสวนผลไม้และพืชผล
สิ่งที่คุณต้องเตรียมสำหรับการย้าย
การย้ายรังไม่ใช่สิ่งที่คุณทำแบบด้นสด ควรเตรียมตัวล่วงหน้า:
- ยานพาหนะขนส่ง — รถพ่วง รถตู้ หรือรถบรรทุก ขึ้นอยู่กับจำนวนรัง
- อุปกรณ์ยึดตรึง — สายรัดแบบเฟืองและตัวหนีบเพื่อไม่ให้กล่องและคอนขยับระหว่างการเดินทาง
- ตะแกรงหรืออุปกรณ์ปิดทางเข้าที่มีการระบายอากาศดี
- จัดให้มีการระบายอากาศด้านบน — ความร้อนสะสมเกินไปคือสาเหตุการตายอันดับหนึ่งระหว่างการย้าย
- สถานที่ที่ตกลงไว้ล่วงหน้า และในกรณีที่จำเป็น ก็ต้องมีใบอนุญาตและเอกสารต่าง ๆ
การเตรียมรังก่อนออกเดินทาง
ปิดรังเมื่อผึ้งทั้งหมดอยู่ในรังแล้ว — ตอนดึกหรือก่อนรุ่งสาง ก่อนหน้านั้นให้ยึดกล่องและคอนให้แน่นเพื่อไม่ให้ขยับได้ เพราะกล่องที่เลื่อนระหว่างการเดินทางอาจทับผึ้งและนางพญาจนตายได้ เปิดช่องระบายอากาศด้านบนและตรวจให้แน่ใจว่าไม่ปล่อยให้รังถูกปิดไว้นานในสภาพอากาศร้อน ยิ่งร้อนและรังยิ่งแข็งแรงมากเท่าไร ก็ยิ่งต้องการอากาศมากขึ้นเท่านั้น
ตัวการเดินทาง
ขับขี่อย่างระมัดระวัง และเมื่อทำได้ ให้ขับในเวลากลางคืนหรือช่วงที่อากาศเย็นกว่าของวัน ผึ้งที่ถูกปิดอยู่ในรังจะผลิตความร้อนออกมามากและหายใจไม่ออกได้ง่ายหากไม่มีการไหลเวียนของอากาศ — นั่นคือเหตุผลที่การระบายอากาศสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด หลีกเลี่ยงการจอดพักนาน ๆ กลางแดด และลดเวลาที่รังถูกปิดให้เหลือน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
เมื่อไปถึงสถานที่ใหม่
วางรังลงในที่แห่งใหม่ก่อนรุ่งสางหรือตอนเช้าตรู่ ตั้งให้มั่นคง แล้วจึงค่อยเปิดทางเข้า ปล่อยให้ผึ้งกำหนดทิศทาง — การบินครั้งแรกในที่ใหม่คือการบินสำรวจตำแหน่ง จัดหาน้ำไว้ใกล้ ๆ และปล่อยให้รังได้พักตัวอย่างน้อยหนึ่งวันเพื่อให้ตั้งตัวก่อนที่คุณจะเข้าตรวจ
ความเสี่ยงและวิธีหลีกเลี่ยง
การย้ายรังมีความเสี่ยงที่แท้จริงซึ่งคุณต้องตระหนัก:
- ความร้อนสะสมและการขาดอากาศหายใจ — สาเหตุหลักของการสูญเสีย แก้ได้ด้วยการระบายอากาศที่ดีและการขับในเวลาที่อากาศเย็น
- กล่องเลื่อนหรือล้ม — ป้องกันได้ด้วยสายรัดและการยึดตรึงที่ดี
- ความเครียดและการสูญเสียนางพญาจากความแออัดและการกระแทกกระเทือน
- การปล้นน้ำหวานและความปั่นป่วนเมื่อไปถึง โดยเฉพาะในช่วงที่ขาดแคลนน้ำหวาน
- การถูกขโมยรัง รวมถึงค่าน้ำมันและเวลาที่ต้องเสียไปกับสถานที่ที่อยู่ไกล
กฎระเบียบและข้อตกลง
ก่อนย้ายรัง ให้จัดการเรื่องพิธีการต่าง ๆ ให้เรียบร้อย: ข้อตกลงกับเจ้าของที่ดิน ระยะห่างที่เหมาะสมจากรังผึ้งอื่น ๆ และในกรณีที่จำเป็น ก็ต้องมีการขึ้นทะเบียนและเอกสารทางสัตวแพทย์สำหรับการเคลื่อนย้ายผึ้ง กฎระเบียบแตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่และเปลี่ยนแปลงได้ ดังนั้นควรตรวจสอบข้อบังคับปัจจุบันกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหรือสมาคมในประเทศของคุณ ข้อมูลนี้ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย
วางแผนการย้ายและติดตามแหล่งน้ำหวาน
เมื่อเลี้ยงผึ้งแบบย้ายรัง คุณอาจสูญเสียภาพรวมได้ง่าย — ว่าแต่ละรังอยู่ที่ไหน คุณย้ายมันเมื่อไร และไปหาน้ำหวานแหล่งใด แอป bee-keeper มีฟีเจอร์ Paša (การย้ายหาแหล่งน้ำหวาน): สำหรับลานผึ้งหรือรังเดียว คุณสามารถบันทึกการย้ายและสถานที่ได้ เพื่อที่ทุกขณะคุณจะรู้ว่าผึ้งของคุณอยู่ที่ไหนและแต่ละช่วงน้ำหวานเป็นอย่างไร ด้วยวิธีนี้ ปีหน้าคุณจะย้ายรังได้อย่างชาญฉลาดยิ่งขึ้น โดยอาศัยข้อมูลของคุณเอง