bee-keeperฤดูใบไม้ผลิเป็นตัวกำหนดฤดูกาลเลี้ยงผึ้งทั้งฤดู เป้าหมายชัดเจน: รังผึ้งควรมีความแข็งแรงสูงสุดพอดีในช่วงที่น้ำหวานหลักเริ่มไหล — ไม่เร็วเกินไปและไม่ช้าเกินไป ทุกสิ่งที่คุณทำในเดือนมีนาคมและเมษายนล้วนนำไปสู่จุดนั้น หากพลาดฤดูใบไม้ผลิ แม้น้ำหวานจะดีที่สุดก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะรังที่อ่อนแอไม่สามารถใช้ประโยชน์จากมันได้ ต่อไปนี้คือวิธีนำพารังผึ้งผ่านฤดูใบไม้ผลิไปสู่ความแข็งแรงเต็มที่
การตรวจรังครั้งแรกในฤดูใบไม้ผลิ
ทันทีที่อากาศอุ่นขึ้นและผึ้งออกบินขับถ่ายทำความสะอาดตัว ให้ทำการตรวจรังครั้งแรกอย่างรวดเร็วในวันที่อากาศอุ่นและสงบ อย่าเปิดรังนานเกินไป — ตรวจแค่สิ่งสำคัญ: นางพญาวางไข่หรือไม่ (มีตัวอ่อนและไข่หรือไม่) มีอาหารเพียงพอหรือไม่ รังรอดผ่านฤดูหนาวมาได้หรือไม่และแข็งแรงเพียงใด และมีความชื้นในรังหรือไม่ ทำความสะอาดพื้นรัง กำจัดผึ้งตายและรวงที่ขึ้นรา
ประเมินและปรับรังให้เท่าเทียมกัน
หลังฤดูหนาว รังผึ้งไม่ได้แข็งแรงเท่ากันทุกรัง ให้ทำเครื่องหมายว่ารังใดแข็งแรงและรังใดอ่อนแอตามหลัง สำหรับรังที่อ่อนแอ ให้หาสาเหตุว่าทำไมจึงตามหลัง — บ่อยครั้งเป็นเพราะขาดนางพญาหรือขาดอาหาร รังที่อ่อนแอจนสิ้นหวังหรือขาดนางพญานั้นควรรวมเข้ากับรังที่แข็งแรงกว่า ดีกว่าปล่อยให้ดิ้นรนต่อไป เพราะจากรังที่กำลังจะตายสองรัง คุณจะไม่ได้รังที่ดีหนึ่งรังหากปล่อยให้แยกกันอยู่
การกระตุ้นการสร้างประชากร
หากรังมีอาหารเพียงพอ การกระตุ้นที่ดีที่สุดคือธรรมชาติเอง หากอาหารไม่พอหรือคุณต้องการเร่งการสร้างประชากรก่อนน้ำหวานที่มาเร็ว ให้ทำการให้อาหารกระตุ้น — น้ำเชื่อมที่เจือจางกว่าในปริมาณน้อยจะเลียนแบบน้ำหวานที่กำลังไหลเข้า และกระตุ้นให้นางพญาวางไข่มากขึ้น หากภายนอกมีเกสรไม่เพียงพอ แผ่นอาหารเกสรก็ช่วยได้เช่นกัน อย่าทำมากเกินไป: การกระตุ้นโดยไม่มีน้ำหวานและความอบอุ่นเพียงแต่จะทำให้ผึ้งโทรมเปล่า ๆ
การเปิดรังและเพิ่มพื้นที่
เมื่อตัวอ่อนเพิ่มขึ้น รังต้องการพื้นที่มากขึ้น — แต่ต้องค่อยเป็นค่อยไป ให้เพิ่มคอนเปล่าหรือรวงที่สร้างแล้วไว้ข้าง ๆ ตัวอ่อน ระวังอย่าเปิดรังให้โดนความเย็นจนทำให้ตัวอ่อนหนาว ให้แผ่นฐานรวงเพื่อให้ผึ้งสร้างเมื่อน้ำหวานเริ่มไหลและรังแข็งแรงพอที่จะสร้าง เมื่อกล่องล่างเต็ม ให้เพิ่มกล่องถัดไปให้ทันเวลาเพื่อให้รังมีที่ให้เติบโต
เฝ้าระวังอารมณ์การแยกรัง
ยิ่งรังสร้างประชากรเร็วเท่าใด ความเสี่ยงในการแยกรังก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ทันทีที่รังแข็งแรง ให้เริ่มตรวจหาหลอดนางพญาอย่างสม่ำเสมอ และให้พื้นที่และงานเพียงพอ (แผ่นฐานรวงให้สร้าง) การแยกรัง (split) เป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมในการผ่อนคลายรังที่แข็งแรงและป้องกันการแยกรังตามธรรมชาติ อีกทั้งคุณยังได้รังใหม่ในกระบวนการนี้ด้วย
เปลี่ยนรวงใหม่และทำความสะอาดรัง
ฤดูใบไม้ผลิเป็นเวลาที่เหมาะสมในการคัดทิ้งรวงที่เก่าและดำที่สุดแล้วเปลี่ยนด้วยรวงใหม่ ทำความสะอาดหรือเปลี่ยนพื้นรัง และขูดขี้ผึ้งและยางไม้ (โพรโพลิส) ส่วนเกินออก รวงเก่าเป็นแหล่งสะสมโรคและทำให้เซลล์แคบลง การเปลี่ยนรวงใหม่เป็นหนึ่งในวิธีที่ประหยัดที่สุดในการรักษาให้รังแข็งแรง
จับจังหวะความแข็งแรงให้ตรงกับน้ำหวานหลัก
ทักษะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการเลี้ยงผึ้งช่วงฤดูใบไม้ผลิคือการจับจังหวะเวลา รังควรแข็งแรงที่สุดพอดีสำหรับน้ำหวานหลัก (ในภูมิภาคของเรามักเป็นดอกกระถินเทศ) เนื่องจากใช้เวลามากกว่าหนึ่งเดือนจากไข่จนกลายเป็นผึ้งงานหาอาหาร คุณจึง "สร้าง" ความแข็งแรงสำหรับน้ำหวานล่วงหน้าเป็นสัปดาห์ ๆ ดังนั้นให้วางแผนย้อนกลับ: คำนวณว่าน้ำหวานหลักของคุณเริ่มเมื่อใด แล้วนำพาการสร้างประชากรให้จุดสูงสุดตกลงตรงกับช่วงเวลานั้นพอดี
บันทึกความคืบหน้าของแต่ละรัง
ในฤดูใบไม้ผลิมีหลายสิ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และแตกต่างกันในทุกรัง ในแอป bee-keeper คุณบันทึกการตรวจรัง การให้อาหาร และการเพิ่มพื้นที่ในแต่ละรัง เพื่อให้คุณเห็นได้ชัดเจนว่ารังใดกำลังไปได้ดีและรังใดต้องการความช่วยเหลือ — และคุณจะเข้าสู่ช่วงน้ำหวานหลักด้วยลานผึ้งที่แข็งแรงและพร้อมสรรพ